S•T•O•Y•A•N•O•V

  Лесно е да се зборува сега колку било голема диктатура во времето на Груевски, или колку тој бил виновен и колку ја „зафркнал“ работата.   Велат лесно е да се пука на мртов фашист. Тоа не е поентата на овој текст. Поентата е дали ние научивме нешто од тоа време? Дали ние сфативме дека не треба целиот свој потенцијал и верба да го вложиме во еден човек? Дали ние разбравме дека не постои еден човек кој ќе ја спаси државата. Постои систем кој треба да го изградиме, а не човек кој треба да го пронајдеме. Од времето на Груевизмот видовме дека систем кој е поставен на еден човек се распаѓа веднаш штом тој човек го нема. Тоа го видовме и во времето на Tитоизмот, но и тогаш не научивме. Во исто време и нашите лидери не научија, дека без системот кој го подредуваат на себе, без моќта се никој и ништо, дека без моќта која ја злоупотребуваат можат границите да ги минат само во гепек. Некои лекции не чинеа многу скапо, како онаа на Титоизмот, но и сегашните не се баш ефтини. Сепак о...

                 Во 1964 година во Њујорк жена со име Кити Џеновезе била брутално убиена пред нејзината зграда. Две недели после убиството познатиот Њујорк Тајмс пишува дека 38 луѓе или го виделе или го слушнале нападот, но ниту еден од сведоците не пријавил во полиција ниту се обидел да помогне. Од тогаш ваквата појава во психологијата се нарекува „Ефект на набљудувач“ – тоа е момент кога сите мислат дека некој друг треба да помогне. Овој ефект се изучува во сите светски универзитети по психологија. Њујорк Тајмс во тоа време напишал дека најмалку 38 луѓе ги слушнале повиците за помош од беспомошната жена, но според полицискиот извештај никој од нив не пријавил во полиција. Полицијата од Њујорк го информирала весникот дека сите сведоци кои знаат нешто за настанот не ја повикале полицијата и тие пристигнале многу доцна на местото на настанот, а како резултат на тоа Кити починала на лице место. Сето ова ја потврдува тезата дека луѓето ...

Во изминативе четири месеци се изнаслушавме многу теории за вирусот, многу „експерти“ придонесоа за ширење на безброј неточни информации. Сигурно сте слушнале некој пријател или роднина како има братучед на чијшто татко му давале 2000 евра за да го евидентираат дека заболел од Корона? Ретко кој тоа ќе го напише јавно, но во затворените групи на Messenger, Viber, Whatsapp… ширењето на информации меѓу членови на семејството или пријателите оди многу полесно. Тоа е нов проблем со кој се соочуваме. Дезинформации меѓу затворени чет групи на интернет кои речиси е невозможно да се контролираат.   Со четири клика, во оние чет групи со семејство или пријатели, информацијата стигнува до педесетина луѓе, а сепак е затворена. Тука се концентрирам на групите за разговор кои сите ние ги имаме со семејството или со пријателите во кои има и по 20-тина блиски луѓе. Психолозите докажале дека имаме тенденција повеќе да веруваме на луѓе кои се блиски до нас, особено доколку се во роднинска врска....

Живееме во време кога достапот до информации е најлесен од било кој момент во човечката историја, а сепак е време на најголем број на дезинформации и демонстрација на незнаење. Сигурно за целото време додека трае ова со Корона вирус сте слушнале многу од ваши пријатели или познаници со муабети „ракија го лечи Корона, ако ракија дезинфицира раце зошто да не дезинфицира од внатре?“, „Ова е измислен вирус во лабораторија, го измислија да ја срушат кинеската економија“, „Вирусот не ни постои, станува збор за обичен грип“, „Американците го имаат лекот и го чуваат да го пуштат во погодно време“ итн. Многу од овие тврдења доаѓаат од луѓе кои немаат никаква врска со биологија, медицина, епидемиологија и слично. Многу често пишувам за дезинформациите и многу често се држам до тезата дека дезинформациите не можат да се запрат, она што може е да не им веруваме или да знаеме критички да селектираме. Можеме да забележиме дека речиси со секој предизвик со кој се соочува човештвото дополните...

Она што се случи со „Јавна соба“ и споделувањето на фотографии од разголени тинејџери треба да биде повик за освестување за сите нас. Праќањето на разголени фотографии на интернет стана феномен пред кој многумина замижуваат, стана јавна тајна. Овој феномен е присутен повеќе од што мислиме. Во светски рамки, но и во Македонија, тоа стана начин на комуникација, флерт и сексуално задоволство. Во светот веќе се анализира дека еден од тројца тинејџери праќаат и добиваат пораки или фотографии со сексуална содржина. Имајќи предвид дека малолетниците тешко се отвораат на ова прашање бројките веројатно се далеку поголеми. Според статистиките, 90% од тинејџерите во развиениот свет поседуваат паметен телефон , а околу половина од средношколците веќе имале сексуално искуство во животот.   И не секогаш од другата страна се педофили или возрасни луѓе кои ги заведуваат младите. Многу често тие пораки и фотографии се испраќаат меѓу нив самите, не знаејќи какви последици има тоа за нив или к...

Доаѓаат нови избори во Македонија. Манипулацијата и пропагандата на изборите ќе биде присутна можеби и како никогаш до сега. Благодарение на тоа што преку интернет секој има достап до вниманието на гласачите, сега таа манипулација и пропаганда може да биде од секого кон секого. Ова во одредена смисла е во корист новинарството. Затоа што с ѐ повеќе се цени доброто новинарство, а с ѐ помалку се верува на неформалните извори на информации. Со појавата на социјалните мрежи и интернетот мислевме ќе ја откриеме ултимативната вистина и дека ќе ставиме крај на „манипулативните мејнстрим медиуми“, но по се изгледа дека интернетот и социјалните мрежи е многу полесно да станат манипулативни мејнстрим медиуми во вистинска смисла на зборот. За да разберете колку голема манипулација постои на социјалните мрежи мора да знаете што користат партиите на интернет за да го придобијат вашето внимание. Тоа се ботови , тролови и манипулација со алгоритмите преку емоции . Емоции користат од секо...

Речиси во се што веруваме, се што знаеме, се што имаме во нашите глави доаѓа од друга личност. Независно дали станува збор за точна или неточна информација таа е резултат на информации и знаење од други луѓе во текот на нашиот живот. Ние сме социјални „животни“ и сме исклучително зависни од мислењето и информациите на другите. Единствен начин да се информираме е од други луѓе. Така се формирал човековиот мозок, благодарение на тоа што учиме од другите така се развиваме.  Затоа вие не треба одново и одново да учите за нештата, затоа што некој пред вас го искусил и ви го кажал. Замислете го влезот на информации како еден канал, како една врата во нашиот мозок. Кога таа „врата“ за информации е отворена за развој на човекот, за добри и корисни информации, таа „врата“ е отворена и за лошите вести и за неточните информации. Ако ја затворите оваа врата ја затворате за двете работи, ако ја отворите ја отворате за двете. Земете го нај основниот факт што го имате во вашата глава. Да...

Луѓето веруваат на лажните вести затоа што тие се по вистински од вистинските вести. Таа реченица, иако контрадикторна   тотално контра – интуитивна може да објасни зошто луѓето почесто веруваат на неточните информации.  Медиумите во светот, вклучително и оние во Македонија, целосно се одвоија од јавноста и од својата публика. Тие веќе не се артикулатор на јавното мислење, тие се претворија во машинерија на сите власти и елити. Тие се претворија во засилувачи на мислењата и ставовите на политичарите и бизнисмените.  Медиумите станаа она што политичарите и елитите размислуваат, а тоа не е исто со она што размислува најголемиот дел од граѓаните. Ако имате предвид дека националниот сервис во Македонија, Македонската Радио Телевизија, медиумскиот гигант кој го плаќаат сите, нема дописник, нема човек, во Источна Македонија и веројатно многу малку во Западна Македонија,   ќе ви стане јасно зошто овој сервис е далеку од реалноста во државата.  Ако имате предвид...

Прво мораме да расчистиме што е лажни вести и дали ова што ние денес во Македонија го гледаме може да се нарече лажни вести. Апсолутно не. Тоа не е лажни вести според феноменот на лажни вести ( fake news) кој денес го гледаме во светот. Она што кај нас го гледаме е едноставна медиумска манипулација и политичка пропаганда. На овој начин можеме да забележиме како нашите политичари ја користат популарноста на терминот „лажни вести“ за да приграбат за себе одредена моќ и контрола над медиумскиот простор, односно над медиумите во Македонија. Светската јавност исплашена од терминот „лажни вести“ ќе дозволи на политичарите да имаат дел од контролата над медиумскиот простор. Во Македонија има многу малку класични лажни вести ( fake news) кои ги прават тинејџери за профит од реклами. Но нејсе, ајде и да се согласиме партиско/политичката пропаганда да ја викаме „лажни вести“ друго важно прашање кое мораме да го расчистиме е „Кој ги креира лажните вести“. Без одолговлекување да одговорам – то...

Овој пост ќе го пишувам на македонски затоа што нема смисла на англиски да им објаснувам на Американците како се гласа во САД нели, оти мене ме читаат многу американци нели :P . Некои од постовите ќе бидат и на македонски за да можеш подобро да разбереш и да можам јас полесно да се изразам. Денес се гласаше во Вирџинија за Гувернер на Вирџинија, за Јавен обвинител (да за тоа гласаат луѓето) за заменик гувернер, и за член на Дом на претставници. Јас како новинар влегов на едно од местата на гласање за да видам што е слично, а што е различно од Македонија. Луѓето премногу љубезни ме внесоа внатре и ми ја објаснија целата постапка на гласање додека другите непречено си гласаа. Претседателот на изборната комисија на тоа избирачко место ми објаснуваше се. Не дознав се што може да се дознае но може да ти биде интересно. За да гласа некој мора претходно да се регистрира , тоа можеби и го знаеш. Ако не се регистрираш нема да можеш да гласаш. Американците тврдат дека ова е за да избегнат еве...

This is actually one more post about New York. From the previous blog remember? I was going to tell you about the subway. I'm sure you think that it is boring to talk about the fucking subway. It is just an transportation system. Well it is not. It is a romantic story. Before I went to NYC I have never heard about New York's subway. Never used it, never read something about it, nothing. I just entered inside. At first glance it was dirty, nasty and very very different from the shiny and clean metro stations in Washington DC, Munich in Germany, or even Chicago. Both Chicago's and New York's subways are really old. Manhattan's subway is a city under the city. It is story under the story, and it is so impressive from the architectural point of view. From engineering point of view that is the perfect transportation system.  It is the city's heart! I mean I'm not a person who have traveled a lot and seen all the metro systems in the World, but after I saw the ...

WARNING: This blogpost probably is going to be a little longer then the other ones. I mean, New York deserves that! First of all, I would like to apologize about some grammar errors in general on this blog. I'm not a native English speaker and in some of the blogs emotions are embedded. And when there is an emotion, there is no reason. You know, for grammar you need a reason. But I think that my, non native american, perspective on things might be interesting for you. New York?  I spent a couple of days in New York City. I'm too excited. City of my dreams. I did not expected that this city is so magical. You fall in love at first sight. The first thing i saw from the bus's (Bolt Bus got me round trip from DC to New York for $40) window were helicopters, a lot of them. First thought was that something is going on in the city.  On the way to 6-th avenue between Grants and Watts (where the bus should have left me) i saw around 20 helicopters. After a while i realized ...

I've met the man. The golden boy of YouTube. New York City in front of his office. I was on my way to the bus with which I should have traveled to Washington DC. The subway left me three blocks from the meeting point. I was an hour early. I said to my self that I will pass by Casey's office, it is on my way to the bus anyway. For the record, I'm huge fun of Casey Neistat and his work. If you have asked me which celebrity i would like to meet the most, I would certainly answer Casey Neistat. I arrived in front of his office, and called a friend of mine who is also fan of Casey. He did not answered my call. I called coworker of mine, he also like Casey very much. I was showing him where I was, and suddenly in my frame Casey showed up. He was leaving a store next to his office. Me: Ej Casey (Ej is Macedonian, i was not able to use my English, because i was too excited).  Casey : Hi man. What's up? Me: Can we take a picture....of...hum... Casey: Sure man.  Me: ...

Join me for The Megaphone, a weekly podcast about journalism, media, and active media students in the United States. This week, I sat down with Mason Cable Network’s Assistant Broadcast Director Tyler Byrum. We discuss the landscape of sports broadcasting and Tyler’s time as an undergrad at MCN, as well as his professional experience at CSN Mid-Atlantic and the importance of social media in the broadcast industry. Me interviewing Tyler Byrum

I use to have a blog earlier, but i stopped writing because nobody was reading that crap of mine. I know that probably none will read this thing also, but I also know that I want to write it. This guy, he is a journalist from USA TODAY and at 17.10.2017 today (funny) he was speaking in front of the members of Society for Professional Journalists about his career. He was so motivating and was telling the students that they should write stuff all the time. He gave one comparison about writing with "flexing muscle". I guess that is some kind of american expression, but regardless it reminded me on fitness. And if you think about it journalism, writing or communicating is lot like fitness. You can learn as much as you want, you can read about it, you can take classes about fitness, but you will not get the results unless you start "flexing your own muscles". - Don't care too much, if none reads that, even if it is only read by your mother, sister and grandmother, a...

Me interviewing Sosan Malik I think that the first couple of blogs should be just a short introduction about me. That is why I'm sharing a couple of things with you that I have already done. Beside me being a journalist in Macedonia I also have some international experience. I'm working for WGMU radio. That is radio at the George Mason University in Virginia. So, I have a podcast there. I interview all kind of people. I interviewed students, stuff and journalists. Most of the episodes I will share with you, here on my blog. I will not stop doing podcasts on a various of topics. This one is not my first one at WGMU, actually is one of the last one, but I think it is interesting for you to listen to it. I've done it with Sosan Malik, the co-editor in chief for the students newspaper Fourth Estate. It is a newspaper run by the students at George Mason University. The actual interview can be found at this link  Podcast with Sosan Malik  .

I guess this is my first blogpost and this should be my intro. Instead of writing my intro I will just post a text from my bio that was published on a Student Media's webpage. Second half of 2017 I was affiliate to George Mason University in Virginia , USA. I've had (and I'm still having since it is 17th of October) amazing time at their media outlets. They are well equipped and and very nice team to work with. This was their introduction about me: Please join Student Media in welcoming Igor Stojanov, a visiting fellow from Macedonia, to the Mason community!  Igor is currently participating in the  Macedonia Media Leaders Program (MMLP),  a professional development program for Macedonian journalists and media professionals that helps place them with host institutions in the United States in partnership with  IREX (International Research & Exchanges Board) . IREX works closely with the U.S. Department of State and is an international nonprofit organization “p...